Seed, en-boy oranı ve diğer ayarlar ne işe yarar?

Kısa cevap: seed üretimin başlangıç gürültüsünü seçer, en-boy oranı kadrajı belirler, çözünürlük ayrıntı miktarını ve süreyi etkiler, guidance modelin prompta ne kadar bağlı kalacağını, strength ise fotoğraftan üretimde orijinale ne kadar sadık kalacağını ayarlar. Çoğu hazır araç bu ayarların yalnız bir kısmını gösteriyor; hepsi her modelde yok. Aşağıda her birinin resmî belgelerdeki davranışını ve pratik kullanımını anlatıyoruz.

Seed nedir, ne işe yarar?

Hugging Face Diffusers belgelerine göre difüzyon rastgele bir süreç: her seferinde farklı bir çıktı üretir; çünkü işe rastgele bir gürültüyle başlar. Seed, bu gürültüyü belirleyen sayı. Aynı seed'i verdiğinde aynı başlangıç gürültüsüyle yola çıkarsın ve sonucu yeniden üretebilirsin.

Ama garanti yok. Diffusers belgeleri rastgeleliği sınırlayabileceğini, fakat aynı seed ile bile kesin aynı sonucun garanti edilmediğini söylüyor; sonuç donanıma ve sürüme göre değişebiliyor. Alibaba'nın Wan API belgeleri de benzer bir uyarı yapıyor: seed 0 ile 2.147.483.647 arası bir tam sayı, vermezsen rastgele seçiliyor; “üretim olasılıksaldır, aynı seed ile bile sonuç farklı olabilir.”

Bazı modellerde seed alanı hiç yok. BFL'nin FLUX 3 Image belgelerinde seed alanı bulunmuyor ve rehber, bir değişikliğin işe yaramadığına karar vermeden önce aynı promptu birden çok kez çalıştırmayı öneriyor.

Pratik kullanım: Beğendiğin bir sonucun seed'ini not al. Sonra yalnız promptun bir ayrıntısını değiştir; seed sabit kaldığı için farkı daha net görürsün. Bu bir kayıt düğmesi değil, bir deney yardımcısı.

En-boy oranı neden önemli?

En-boy oranı çıktının kadrajıdır: 1:1 kare, 16:9 yatay video, 9:16 dikey hikâye. Oran modele göre farklı seçeneklerle geliyor. Gemini API belgelerinde Nano Banana 2 Lite için 1:1, 3:2, 2:3, 3:4, 4:3, 4:5, 5:4, 9:16, 16:9 ve 21:9 sıralanıyor. BFL'nin FLUX 3 Image belgeleri 21:9'dan 9:21'e kadar 15 sabit oran sunduğunu, ayrıca “auto” seçeneğinin ilk referans görselin oranını izlediğini yazıyor. Referans yoksa varsayılan 1:1; yani kare olmayan bir görsel için oranı açıkça seçmelisin. Video tarafında Veo 3.1 için 16:9 ve 9:16, Wan'ın bulut sürümleri için 16:9, 9:16, 1:1, 4:3 ve 3:4 oranları belgelerde geçiyor.

Pratik kullanım: Önce nerede kullanacağını düşün. Hikâye ve kısa video için 9:16, YouTube ve sunum için 16:9, profil ve ilan görseli için 1:1 ya da 4:5. Sonradan kırpmak kompozisyonu bozar; oranı baştan seç. Geniş bir kadraj seçtiysen promptta yanlara ne geleceğini de yaz.

Dikey kadraj için: A tall waterfall in a mossy canyon, framed vertically, mist rising at the bottom, a small hiker for scale at the lower left.

Çözünürlük neyi değiştirir?

Çözünürlük çıktının piksel boyutu. Gemini API belgelerine göre Nano Banana modellerinde 1K, 2K ve 4K seçilebiliyor; değer büyük K ile yazılmalı (“1k” reddediliyor) ve Lite sürümü yalnız 1K destekliyor. BFL'nin FLUX 3 Image'ı 768sq, 1k, 2k ve 4k seçenekleri sunuyor. Önemli bir ayrıntı: BFL belgeleri, çözünürlüğü değiştirmenin yeni bir üretim sayıldığını ve kompozisyonun taslaktan farklı çıkabileceğini söylüyor. Aynı rehber hızlı taslak için 768sq'i öneriyor.

Video tarafında çözünürlük hem süreyi hem maliyeti etkileyebilir; Wan'ın bulut sürümleri için 720p ve 1080p seçeneklerinin belgelerde yer aldığı gibi, her modelin kendi seçenekleri var.

Pratik kullanım: Taslağı düşük çözünürlükte olgunlaştır, son hâli büyük çözünürlükte al. Ama BFL'nin uyarısını unutma: büyük çözünürlüğe geçince kompozisyon değişebilir; beğendiğin taslağı doğrudan büyütmek yerine sonucu karşılaştır.

Guidance (rehberlik) ve strength (güç) nedir?

Bu iki ayar çoğunlukla açık kaynak ve gelişmiş araçlarda görünüyor; hazır uygulamalarda genellikle gizli.

• Guidance scale: Diffusers belgelerine göre üretilen görselin metin promptuna ne kadar yakın olacağını kontrol eder. Yüksek değer prompta daha sıkı uyum, düşük değer modelin sapması için daha fazla alan demek.
• Strength: Fotoğraftan fotoğrafa üretimde sonucun başlangıç görseline ne kadar benzeyeceğini belirler. Diffusers belgelerinde yüksek strength modele daha fazla “yaratıcılık” alanı verir; 1,0 değerinde başlangıç görseli neredeyse yok sayılır. Düşük strength, sonucu başlangıç görseline daha benzer tutar.

Belgeler ikisini birlikte kullanmayı da anlatıyor: yüksek strength ile yüksek guidance en fazla yaratıcılığı, düşük strength ile düşük guidance ise başlangıç görseline benzeyen ve prompta çok sıkı bağlı olmayan sonuçları veriyor.

Ayar	Ne yapar	Düşük değer	Yüksek değer
Guidance	Prompta bağlılığı ayarlar	Model daha özgür	Prompta daha sıkı uyum
Strength	Başlangıç görselinden ne kadar uzaklaşılacağını ayarlar	Orijinale benzer	Orijinalden uzak; 1,0'da neredeyse yok sayılır

Pek çok yeni model bu alanları açmıyor: BFL'nin FLUX 3 Image belgelerinde negatif prompt ve prompt yükseltme alanı bulunmuyor, FLUX.2 [flex] ise ayarlanabilir adım ve guidance sunuyor. Yani ayarı bulamadıysan sorun sende değil, modelin tasarımında.

Birden çok çıktı istemenin faydası ne?

Aynı promptla birkaç seçenek üretmek, rastgeleliğin etkisini azaltır: tek bir sonuca bakıp promptu suçlamak yerine dört sonucun ortak yanlarını görürsün. BFL rehberi bunu açıkça öneriyor. Gemini belgeleri ise modelin istediğin görsel sayısına her zaman uymayabileceğini söylüyor; araç kaç görsel verdiyse onu say, varsaymak yerine kontrol et.

Bu ayarlar birlikte nasıl kullanılır?

1. Önce oranı seç: Kullanım yerine göre kadrajı baştan belirle.
2. Düşük çözünürlük, birkaç çıktı: Promptu olgunlaştırmak için hızlı taslak al.
3. Beğendiğin sonucun ayarlarını not al: Seed, oran, çözünürlük, guidance ve strength.
4. Tek ayarı değiştir: Aynı anda iki şey değişirse neyin işe yaradığını anlayamazsın.
5. Sonda yüksek çözünürlük: Son hâli büyük boyutta üret ve taslakla karşılaştır.

Ayarlar için bir deney defteri nasıl tutulur?

Ayarları ciddiye alıyorsan küçük bir kayıt tutmak çok işe yarar. Beğendiğin her sonuç için şunları not et: prompt, model, seed (varsa), oran, çözünürlük ve guidance ile strength değerleri (varsa). Birkaç hafta sonra hangi kombinasyonların işine yaradığını göreceksin.

Basit bir deney şu şekilde işler:

1. Bir taban belirle: Bir prompt, bir oran, düşük çözünürlük ve sabit bir seed ile başla.
2. Tek değişken: Yalnız promptun bir ayrıntısını (örneğin ışık) değiştir ve sonucu tabanla yan yana koy.
3. Sonra ayarı değiştir: Aynı prompt ve seed ile bu kez yalnız oranı ya da guidance'ı değiştir.
4. Kaydet: İşe yarayan kombinasyonu defterine yaz.

Taban prompt: A small wooden boat on a calm bay at dawn, soft pink light, mist on the water, framed horizontally.

Tek değişken: Aynı prompt, ama “golden light” yerine “soft pink light”; seed ve oran aynı.

Seed'i olmayan modellerde (örneğin FLUX 3 Image) aynı mantığı birkaç çıktıyı yan yana koyarak uygularsın: tek bir ayrıntı değiştir, dört sonuca bak.

Sık yapılan hatalar

• Seed'e garanti gözüyle bakmak: Aynı seed ile bile sonuç değişebilir; belgeler bunu açıkça söylüyor.
• Oranı sonradan kırparak çözmek: Kompozisyon bozulur; oranı baştan seç.
• Taslağı hemen en yüksek çözünürlükte üretmek: Hem yavaş hem de yeni üretim sayıldığı için kompozisyon değişebilir.
• Guidance'ı sürekli artırmak: Yüksek guidance prompta sadık kalır ama sonucu sertleştirebilir; küçük adımlarla dene.
• Strength'i aşırı yükseltmek: 1,0'a yakın değerde fotoğrafın neredeyse hiçbir şeyi kalmaz.
• Tek sonuçla karar vermek: Birkaç çıktıya bak.

Özet

• Seed başlangıç gürültüsünü belirler; tekrarlanabilirliği artırır ama garanti etmez, bazı modellerde hiç yoktur.
• En-boy oranı kadrajı belirler; kullanım yerine göre baştan seç.
• Çözünürlük ayrıntı ve süreyi etkiler; taslak küçük, son hâl büyük olsun, ama büyütünce kompozisyon değişebilir.
• Guidance prompta bağlılığı, strength başlangıç görseline benzerliği ayarlar; çoğu hazır araç bunları gizler.
• Bir seferde tek ayarı değiştir ve birkaç çıktıyı karşılaştır.